Belevenissen van een trouwambtenaar

Ja-blokjes 2015

Geplaatst op Geupdate op

Ja-blokjes

Al voor het vijfde jaar zorgt Indusent voor mijn Ja-blokjes. Hierop sla ik het huwelijk af om de tijd te markeren van het nieuwe begin. Inducent is een dagbestedingslocatie, voor cliënten met een verstandelijke beperking, gelegen op het industrieterrein in Sint Nicolaasga.

Indusent
Op de houtbewerking werken we met professionele machines, hier worden producten voor bedrijven of op bestelling voor particulieren gemaakt. Te denken valt aan aanmaakhout, vogelhuisjes en tuinmeubilair. De andere groepen doen met name arbeidsmatig werk. Zoals in- en uitpakwerkzaamheden voor bedrijven. Als we minder aanbod hebben richten we ons op zelfmaakartikelen, kaarsenmakerij en het beschilderen van sjaals. Onze artikelen worden verkocht op de werkwinkel of op de locatie zelf. Heeft u nog werk voor ons, neem dan contact op met Inducent.

logo-werkwinkel

Indusent
Molenkap 14a
8521 MH Sint Nicolaasga
(0513) 43 12 93

De trouwringen

Geplaatst op Geupdate op

Onlosmakelijk verbonden met het huwelijk zijn de ringen. Het uitwisselen van de ringen is al eeuwen een vast deel van de huwelijksplechtigheid. Over het algemeen vindt het uitwisselen van de ringen plaats in het gemeentehuis of stadhuis. Daarbij wordt door de meeste trouwambtenaren de volgende volgorde gehanteerd. Als eerste wordt de trouwbelofte afgelegd. Daarbij wordt de man het eerst gevraagd. Dan wordt het huwelijk bekrachtigd door de trouwambtenaar en mogen de echtelieden elkaar kussen. Een moment dat in het bijzijn van familie en vrienden altijd op veel bijval kan rekenen. Dan volgt het moment van het uitwisselen van de ringen. De man, alweer als eerste, schuift de ring aan de ringvinger van zijn vrouw en de vrouw doet dit aan de hand van haar man. Bruidsparen die na het burgerlijk huwelijk hun huwelijk kerkelijk laten inzegenen, kiezen vaak het kerkelijk huwelijk voor het uitwisselen van de ringen. In veel culturen is de ring of de cirkel een symbool van perfectie, volledigheid, vrouwelijkheid of de cyclus van het leven. Het uitwisselen van ringen gaat terug tot de farao’s van Egypte, die de ring zagen als een symbool van eeuwigheid, liefde en geluk, zonder begin en zonder einde. De trouwring wordt echter vooral gezien als symbool voor eeuwige trouw.

Aan welke hand
Aan welke hand wordt de trouwring eigenlijk gedragen is een veel gehoorde vraag. En om een historisch ingewikkeld verhaal kort te houden komt het er vooral op neer dat katholieken de trouwring aan de linkerhand dragen en de protestanten kiezen voor de rechterhand. De verlovingsringen worden precies andersom gedragen: katholieken rechts en protestanten links. De niet- of andersgelovigen dragen de trouwring vaak, naar Amerikaans gebruik, aan de linkerhand. De ringvinger is al eeuwen de plaats waar trouw- of verlovingsringen worden gedragen. Vroeger dacht met dat door deze vinger een ader liep die rechtstreeks in verbinding stond met het hart. Het is overigens pas sinds de negentiende eeuw dat ook mannen een ring dragen. Tegenwoordig zie je allerlei variaties op de trouwring. Oorringen, tatoeages, halskettingen en last but not least: de neusring. Ik ben ze echter nog niet tegengekomen.

Waargebeurde verhaal of Broodje aap?
Het kan bijna niet anders of er bestaan ook allerlei ‘volksgeloven’ rondom de trouwring. Een paar voorbeelden. Zo wordt er gezegd dat de trouwring permanent gedragen moet worden. Behalve door de ‘eigenhandig deeg knedende bakker’. Want de kans dat zijn ring na het eten van het brood teruggebracht wordt, is bijzonder klein. Verder wordt beweerd dat als een vrouw haar trouwring verliest, ze dan ook haar man zal verliezen. Meer onzin? Nou, vooruit. Er wordt ook nog beweerd dat bij het breken van de ring, de echtelieden komen te overlijden. Genoeg lariekoek.

Aanreiken van de trouwringen
Als babs vraag ik altijd wie de ringen gaat aanreiken en check ik voor aanvang van de trouwceremonie altijd of de ringen inderdaad aanwezig zijn. Over het algemeen heeft de aanstaande bruidegom, de ringen bij zich. In een doosje of verpakt in een zakdoek. Vaak helemaal klam van het zweet. Vaker nog worden de trouwringen aangereikt door iemand uit de naaste familie. Soms zijn het de kinderen van een broer of zus, soms ook door eigen kinderen of, en dat is wel heel erg bijzonder, door hun eigen hond. En dat ging een keer goed mis. De ringen waren voor de gelegenheid aan een lint geregen en vervolgens was het lint om de hals van de hond, een oude lobbes van een herdershond, gebonden. 

Herdershond met ringen

De hond was tijdens de ceremonie uit verveling aan het lint gaan likken, kauwen en trekken. Toen de hond werd geroepen om met de ringen te komen, kwam het beest met een ruk overeind waarbij hij met zijn poot de strik losmaakte en de ringen losraakten en de vloer oprolden. Het bruidspaar schrok zo van het incident dat ze de hond begonnen te roepen waardoor het beest in paniek achter de ringen aanholde en deze vervolgens met een lik naar binnen werkte. De gil die het bruidspaar toen slaakte deed het beest zich verslikken en de ringen verdwenen in zijn maag. Het dier op de kop houden en leegschudden had geen zin en om stante pede met braakpillen de ringen naar buiten te laten komen, was ook geen optie. De overige opties laat ik maar even voor wat het was. Ze besloten zonder ringen wisselen te trouwen en het er die dag maar niet meer over te hebben. In de meeste gevallen gaat het helemaal goed, worden jongetjes omgetoverd tot Lord of the ring en worden meisjes voorgoed besmet met het trouwvirus. De ringen worden in de meeste gevallen aangereikt op het wel bekende kussentje. Maar ook mandjes zijn erg in. Verder zijn ballonnen in opmars en de leukste van allemaal waren de keycords gedragen door twee neefjes. 

29-08-2014 Ringdragers J&D Uitsnede

Kies de Babs die bij je past!

Geplaatst op Geupdate op

Kies de Babs die bij je past. En die mag best een maatje groter zijn. 

Juriaan & Rianna 02

In Nederland kan men kiezen voor een ‘eigen’ Babs. Niet alle gemeenten staan hierom te springen, maar de meesten bieden die mogelijkheid. Een ‘zelfstandig werkende Babs’ is veelal verbonden met een bepaalde gemeente maar laat zich ook inhuren om huwelijken te voltrekken op  locaties buiten de gemeente. Het is maar dat je het weet.

Aan een ‘zelfstandig werkende’ buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand zit wel een hoger prijskaartje dan een reguliere trouwambtenaar. Wil je dus een persoonlijke trouwceremonie, dan is het binnen een groot aantal Nederlandse gemeenten mogelijk om een eigen trouwambtenaar op te laten treden. De gemeente zal de voordracht in overweging nemen en beoordelen of de Babs voldoet aan de criteria. Bedenkt wel dat een en ander tijd neemt en het is daarom aan te raden ruim van te voren de aanvraag in te dienen en zaken goed te regelen.

 

Een zaal vol fotografen

Geplaatst op Geupdate op

Tegenwoordig heeft iedereen een fotocamera bij de hand. In de meeste gevallen in de vorm van een mobiele telefoon. Al of niet smart. Vanaf het eerste moment dat het bruidspaar de trouwzaal binnenkomt, gaan de handen de lucht in en wordt er gekiekt en gefilmd. Laatst riep ik spontaan naar het kersverse bruidspaar: ‘Jullie kunnen nu wel even je Facebook profiel updaten’, of er riep al iemand uit de zaal: ‘Al gedaan hoor!’

Veel bijzonders kunnen de foto’s niet zijn, maar het feit dat je kunt laten zien dat je er bij was, is het belangrijkst. Voor een echte trouwreportage kiezen bruidsparen toch voor een professional. Tja, als die dan de aanwezige familie en vrienden in beeld wil brengen, ziet de fotograaf vaak alleen maar mobieltjes in plaats van gezichten. Soms wel een beetje jammer.

Als Babs zorg ik dat er voldoende ruimte is voor de fotograaf en ik attendeer hem of haar op bijzondere momenten zoals bijvoorbeeld het afslaan van het moment van trouwen, en zorg ervoor dat bijvoorbeeld de trouwaktes, die immers in het gemeentearchief verdwijnen, nog even op de foto worden gezet. Het zijn maar kleine dingen, maar toch.

Veel foto’s krijg ik niet te zien van de reportages. Een enkele keer krijg ik weleens wat toegestuurd. Daarom neem ik tegenwoordig zelf ook maar een paar foto’s waarvan de ‘babsies’, mijn favoriet zijn. Echt het betere werk wordt geleverd door fotografen zoals Rianna van Spontaan Vastgelegd, Johan Brouwer en Arie Bruinsma Fotografie. Alleen mijn ‘babsies’ kunnen zij niet overtreffen.

Spontaan Vastgelegd

Fotografie Johan Brouwer

Arie Bruinsma Fotografie

Kinderen willen ook Ja zeggen

Geplaatst op Geupdate op

Kinderen krijgen bij mij een speciale plek binnen de trouwplechtigheid. Immers hun ‘ouders’ geven elkaar die dag het Ja-woord en beloven er altijd voor elkaar te willen zijn. En daar horen zij natuurlijk ook bij. Zij willen ook hun Ja-woord geven. Voor hen maak ik een ‘kinderakte’ gepimpt naar hun wens. Om te bewaren of op school te laten zien.

 06-06-2014 Daan & Nico en Kids   

Het ondertekenen van de kinderakte is een bijzonder moment, een moment om nooit te vergeten! 

Op de fiets

Geplaatst op Geupdate op

De Oranjerie van het Landgoed Oranjestein is een van de bijzondere trouwlocaties die de gemeente Heerenveen rijk is. Een van de bijzonderheden is dat de laatste 500 meter te voet moeten worden afgelegd. Er is slechts voor enkele auto’s een parkeerplaats op het landgoed namelijk voor het bruidspaar, de fotograaf en de cateraar. Voor de Babs is er helaas geen parkeervoorziening. Dus ben ik op sportieve wijze naar de trouwlocatie getogen, met toga, aktekoffer, toespraak, hamer en afslagblokje.

babs-op-de-fiets-uitsnede.png

De Wereld Trouwt Door | DWTD

Geplaatst op Geupdate op

dwtd_logo

Onlangs heb ik een huwelijk voltrokken dat in het teken stond van De Wereld Draait Door. Het bruidspaar had aangegeven verzot te zijn op het tv-magazine. De ceremonie kreeg hiervoor het zo bekende format en werd getransformeerd tot De Wereld Trouwt Door. Tafelgasten waren uiteraard de bruid en bruidegom. Zij mochten de ‘uitzending’ beginnen. Vervolgens schoven vrienden, broers en zusters, ouders en de bruidsmeisjes aan tafel om te praten over verschillende thema’s.

Ook het publiek werd actief betrokken bij het gebeuren, zowel bij de tafelgesprekken als muzikaal. Voor de gelegenheid werd een koor gevormd en werd uit volle borst All you need is love van The Beatles gezongen. Het Ja-woord werd op de traditionele wijze uitgesproken en vastgelegd met een hamerslag. Hoewel ik meer de looks heb van Nico Dijkshoorn, gaf ik op ‘matthijswaardige’ en speelse wijze, vorm aan de gesprekken.

Uiteraard werd het geheel afgesloten met de slotwoorden:
Tot zover, tot morgen.