Trouwdichter

Bij de bron van het bestaan

Geplaatst op Geupdate op

Hij was er al voor haar
Zij moest hem alleen nog vinden
Zij was er al voor hem
Hij moest haar alleen nog zien staan

Toen ze elkaar eenmaal ontmoeten
Gingen zij de boer op
Ontdekten zij de onmetelijkheid van hun werelden
Zo bekend en toch een avontuur

Met hun liefde voor het leven
Voor al wat groeit, loeit en kakelt
Van de morgenstond
Tot het avondrood

Leerden zij elkaars natuur
En omarmden de aarde
Terwijl de hemel zich boven hen opende
Bij de bron van het bestaan.

De dag die komen gaat!

Geplaatst op Geupdate op

de trouwdatum staat op losse schroeven
wankelend als een flamingo op één poot
de locatie kan niks met aantallen
waardoor de drempel is geblokkeerd

de lijst met genodigden ligt niet langer op het bureau
verbannen door corona naar een la
de taart is nog een plaatje
zijn pak slechts omcirkeld in een magazine

van bruidsjurk passen is nog lang geen sprake
fantaseren is al wat nog kan
het perspectief is zo beperkt
de boog zo gespannen

geen blijdschap en hier en daar een traantje
met oma erbij of toch ooit niet
geen datum in het vooruitzicht
alleen verlangen naar het ja-woord van elkaar

hier sta ik dan
met mijn gedicht tot slot
geen huwelijk, geen datum of locatie
geen interview, geen akte

geen plannen over het hoe en wat
geen muziek, bruidskinderen, ringen in een doosje
niet hand in hand de trouwzaal in lopen
met verbaasde blikken vol bewondering voor het paar

geen bode die luistert naar de toespraak
stiekem mee lacht met de zaal
geen rode loper momentje
op het geluid van het carillon
.

Ik kijk er enorm naar uit jullie ooit te ontmoeten,
een kers op jullie trouwdag te zetten en met mijn gepoetste hamer een klap te mogen geven

op jullie Ja-blokje!

Waar wij Wij zijn

Geplaatst op Geupdate op

Waar ik Ik ben
Spant het universum zich om mij heen
Waar jij Jij bent
Vult de ruimte zich met klank en kleur

Waar wij Wij zijn
Gaat ons leven stromen
Van verscholen bronnen
Naar spirituele beken

Samen vlechten wij onze gedachten
Tot een ongekende kracht
Van samen één zijn en balans
Als werden wij ergens ontboden.

De laatste zin van dit gedicht is ontleend aan de titel van een boek.
In ‘Als werden wij ergens ontboden’ houdt Miriam Van Hee het spanningsveld tegen het licht tussen het zoeken, het reizen, de afweging eropuit te gaan, en om thuis te blijven.

In bijeenzijn van eensgezindheid

Geplaatst op Geupdate op

Wij dansen in het donker
Op afstand van en toch dichtbij
Vinden ons eigen ritme
In de armen van ons samenzijn

We vinden vertrouwen
In wat we zien bij elkaar
Zien de schoonheid van ons verleden
En de kansen voor de toekomst

Op blote voeten in het gras
Luisteren we naar ons favoriete lied
Schuifelen in gedachten
In bijeenzijn van eensgezindheid.

Onze trap naar de hemel

Geplaatst op

Ik zag je meteen
Tussen duizend kleuren
Kwam jij tot rust

Je sprong op
En het leven veranderde in een dans
Op het licht van de zon

Jij was die stem
Die alle geluiden deed verstommen
En bracht ons bij onze trap naar de hemel

Ik kan je niet vangen
In geen enkele schildering
Noch duiden in traceerbaarheid

Wij vinden elkaar in ons hart.

De Zevende Hemel

Geplaatst op Geupdate op

De beachclub flonkert in het licht
En aan de voet opent zich de Zevende Hemel
Kleurrijk beschut tegen vergeten stormen en stuwende brandingen
Vieren wij ons samenzijn

Buiten de vesting langs de oever van het Eemmeer
Verlicht de zon onze zomerse idylle
Geuren en klanken lonken onze bruiloftsgasten
En hun opwinding klinkt over het water

We voelen ons thuis in dit nieuwe begin
Met jou waarvan ik houd en ik mag zijn wie ik ben

Afspraken worden gemaakt voor morgen
Als opnieuw een nazomerse dag ons wenkt

In de avondschemer als iedereen
Blote voeten woelt in het witte zand
Nemen de zwanen het meer over
Terwijl ons nieuwe leven wacht

De avond maakt zich op voor de nacht als
ook de gasten zich zullen verkleden.
In het paviljoen klinken vocalen
van plezier en odes aan het leven.

(Geïnspireerd op het gedicht van Wietse Hummel
Stadsdichter van Harderwijk)

Lit it ivich duorje

Geplaatst op Geupdate op

Ús leafdefol bewege
Dat it sa bysûnder wêze kin
Lit it ivich duorje
Lit it de basis wêze foar ús tegeare

Oan it wetter, yn it wâld
De basis foar muzyk
De basis foar soarch
De basis foar ús trou

Set my yn beweging
Set my ek wer stil
Lit it butterje tusken ús
En de slappe laits ús fersmelte.

Wherever the wind blows

Geplaatst op Geupdate op

Our worlds meet
In an oasis of freedom
Of boundless togetherness

Guided by the wind
We explore each other’s diversity
To be who you are without pretension

Barefoot
We make contact through Mother Earth
And fill each other’s cups

Our lives are like pillars
And carry our love
Wherever the wind blows.

De takomst temjitte

Geplaatst op Geupdate op

Fanôf dy earste blik
Dy earste eagopslach
It gefoel fan túskomme
Fan rêst en romte
Fan weze wa asto bist
Mei tuskenromte yn it tegearre wêzen

As twa yn ien
Op de wyn dy’t je dûnsje lit
Op in golvende see
Fan grien wuivend gers
Dêr bist tegeare mear as de som der dielen

Dêr binne wy tegeare
Gewoan tegeare
It makket net út wat
Hoe en wêr
Mar binne wy tegeare
Tegeare mei elkoar

En is de sin fan it libben
It sin hâlde yn it libben
Mei de kop derfoar
En omsjen as it nedich is
De takomst temjitte

Verbinden in verscheidenheid

Geplaatst op Geupdate op

Vooraan in ons leven vertellen wij elkaar
Een heldergroene mening
Waar we achter staan

We geloven in een samenleving
Zoals de natuur ons dat leert
Dat lucht en zon zijn van iedereen

Die gelijkheid van ‘er is voor iedereen evenveel’
Vurig verlangen, ruimtelijke lucht, ondersteunend water en helende aarde
En de prachtige diversiteit die dat oplevert

Wij zijn als zonlicht in de kamer
Wij zijn als hart & ziel
En verbinden ons in verscheidenheid.